Nadmorski Park Krajobrazowy
Ten piękny park powstał w 1978 roku, jako jeden z pierwszych Parków Krajobrazowych w Polsce, jest to chroniony obszar lądowo - morski. Granice Parku obejmują wschodnią część Wybrzeża Słowińskiego, północną część Pobrzeża Kaszubskiego, całą Mierzeję Helską oraz część zatoki Puckiej. Park ten jest obszarem chronionym ze wzglądu na wartości przyrodnicze, ale też wartości historyczne i kulturowe okolicznych miejscowości.
Wokół parku przebiega otulina o mniejszych rygorach ochronnych, a granica otuliny przebiega około 1-4 km od granicy Parku. Dodatkowo na terenie NPK i jego otuliny powstało kilkanaście rezerwatów. Teren Nadmorskiego Parku Krajobrazowego i jego otuliny jest atrakcyjny przez wszystkie cztery pory roku. Występują tu cztery typy krajobrazów: klifowy, wydmowy, zalewowy i nizinno - torfowiskowy.
Krajobraz nizinno - torfowiskowy występuje w obrębie rezerwatu Bielawa i obejmuje torfowisko wysokie typu atlantyckiego, najbardziej wysunięte na wschód w Europie. Na terenie parku występują nadmorskie bory bażynowe i lasy dębowo - brzozowe na wydmach oraz buczyny na klifach. Z kolei Mierzeja Helska jest ostoją wielu gatunków ptaków. Spotyka się tu m.in. ptaki wędrowne, takie jak: trzmielojad, kania czarna czy jastrząb.
Niezwykłe składniki flory i fauny oraz interesujące ekosystemy (od łąk podwodnych do wydm i klifów), zabytki historyczne oraz wspaniałe trasy wycieczkowe sprawiły, że Park ten przyciąga wciąż wzrastającą liczbę przyjezdnych.
Ponad połowę powierzchni parku stanowią wody Zatoki Puckiej, a otulina jest wyznaczona tylko na lądzie. Natomiast część lądowa parku obejmuje wąski pas wybrzeża morskiego, ciągnący się od Białogóry po Półwysep Helski oraz zachodnie brzegi Zatoki Puckiej od Władysławowa do Mechelinek.
